Thursday, June 3, 2010

பாடம் 2

எனக்கு என் சித்தப்பாவை ரொம்ப பிடிக்கும்.அவருடைய 40 வயதுகளில் அவர் குடி பழக்கத்திற்கு ஆளானார்.இரண்டு ஆண்டுகளுக்கு மேலாக இந்த பழக்கம் தொடர்ந்து இருந்தது.ஒரு நாள் நான் என் மகள் படிக்கும் பள்ளிக்கு சென்று அவளுக்கு சாப்பாடு கொடுத்து விட்டு வரும் போது வழியில் பார்த்தேன். குடித்துவிட்டு ஆடி கொண்டு வரும் அவரை பார்த்தும் பார்க்காமல் வந்து விட்டேன். வீட்டிற்கு வந்து மனதே சரியில்லை.அன்று இரவு 1 மணிக்கு சித்தப்பா இறந்து விட்டதாக போன் வந்தது. நெஞ்சே வெடித்துவிடும் போல் ஆகி விட்டது.கடைசியாக ஒரு வார்த்தை பார்த்து பேசாமல் வந்து விட்டோமே ,அவர் என்னிடம் ஏதேனும் பேச நினைத்து இருப்பாரா?எனும் கேள்வி என்னை விடாமல் யோசிக்க வைக்கிறது.இறக்கும் போது ஒரு பாடம் கற்று கொடுத்து விட்டார்.அன்று முதல் யாருடன் பேச வேண்டும் என தோன்றினாலும் பேசி விட வேண்டும் என்றும்,நிலையில்லா இந்த வாழ்கையில் யார்க்கு வேண்டுமானாலும் என்ன வேண்டுமானாலும் நடக்கலாம் எனும்போது யாருடனும் எதற்காகவும் பகைமை பாராட்டுவதும் நல்லதல்ல என்றும் புரிகிறது.இதனாலேயே இப்போதெல்லாம் எனக்கு நெருக்கமானவர்களுடன் கோபம் வந்தாலும் விட்டுகொடுத்து விட தோன்றுகிறது.

No comments: